Blog Post

News > Muxsa Aru > Cementerionkiri warmi

Cementerionkiri warmi

Autor: Cesar Verduguez Gómez
Traducido por: Calixta Choque Churata

   Walja taxistanakawa jikisipxatana arumaxa mä warmimpi, ukham jan yatkañ chhiju pasatanakatxa janiw khithis qhiphanxa yatxatkiti.

Autupa apnaqkasina Juan Mercadoxa, chika aruma ukhaxa uñjanäwa mä warmiru amparampi luqtaniri sayt’añpataki. Jupaxa ch’iyarata ist’atanäwa ukatxa añcha llakitjama. Makataninawa autoru ukatxa mä alojamientoru apasiñwa mayïna, kawkiritix jiqhatasina zona sud uksa mä callena, janiw yatkanäti sutipa jupawa uñachayañapana. Niyawa cementerio jak’a callenakankapxana. Jupaxa uñachayanawa aknäma ukat khaynäma.

  • Sumjataki sarma, sanawa, niyasa jatupatakitwa puriñataki, kawkirutix sarkta mä minutunakampi jan ukasti juk’a minutunakampiki janiwa kuna wakiskirixisa.
  • Walikiw mama, sanawa taxistaxa jan amayusina qhipha arunakapaka.

Qhiphatxa, nayraqata mayinawa muytañapa mä thakhima, ukatxa yaqhama, puriñkama thakhiru kawkhantixa jiqhatasxana cementerioxa.

Taxistaxa pasawixanäwa jayjäma, jaytawiyasa campo santo uka jach’a punkupa, ukatxa kunarsatix jiskt’ana pasajeraparu kawkhamsa saraspa, jupaxa janiw kunsa sisxanäti. Amukiwa ist’xana. Jiskt’askakinawa ukatxa wasitata amukipanxa, uñtanäwa ukat janiw kunsa uñxanati qhiphaxa asientunxa. Sayt’ayanawa taxi ukat uñtäna cementerio punku, uñjanawa warmiru, kawkirirutix apanïna ukachaqkama, amayunäwa punku mantawikirjama. ¿Kunamä?, janiw yatkanti, ukatxa janiw kutt’irjakanti yatiñataki janiraki pasaje cobrañatakisa, ukampinsa, niya ñak’utanakapaxa sarataxanäwa, niya khathatisina asxarañampi, katuntanäwa primeraka ukhamata jaltawiyañataki jayaru uka chaqata.

LA MUJER DEL CEMENTERIO

   Son varios los taxistas que tuvieron un encuentro con una mujer en la noche, resultando al final  de estos hechos un misterio escalofriante que nadie se atreve a investigar.

   Juan Mercado, conduciendo su auto, a medianoche vio a una mujer que le hacía señas para que se detenga. Ella estaba vestida de negro y parecía muy afligida. Ella subió a la movilidad y le pidió que la llevara a un alojamiento que estaba en una calle de la zona sud, no sabía el nombre pero ella le indicaría. Ya estaban en las calles aledañas al cementerio. Ella señalaba por esta y esta otra calle. 

  • Vaya con calma, le dijo, si bien estoy con apuro por llegar, allí donde voy unos minutos más o unos minutos menos no tienen ya ninguna importancia.
  • Sí señora, dijo el taxista sin comprender las últimas palabras.

   Finalmente, pidió que doblara primero por una arteria, luego por otra, desembocando en plena vía donde estaba el cementerio.

El taxista pasó de largo, dejando atrás el enorme portón del campo santo, y cuando le preguntó a la pasajera porqué rumbo iba a continuar, ella no dijo nada. Solo el silencio le respondió. Insistió con la pregunta y ante un nuevo silencio, se dio la vuelta y vio que no había nada en el asiento de atrás. Paró el taxi y miró hacia la puerta del cementerio y vio como la mujer, a la que trajo hasta ese lugar, parecía que atravesaba la puerta. ¿Cómo?, no lo sabía, pero no quiso regresar para averiguarlo ni para cobrar el pasaje, por el contrario, sintiendo que los pelos se le erizaban, casi temblando de susto, enganchó a primera para alejarse rápidamente del lugar.

Fuente: Tradición oral de los llanos.



error

Te gusta lo que ves?, suscribete a nuestras redes para mantenerte siempre informado

YouTube
Instagram
WhatsApp
Verificado por MonsterInsights